دمودکس مایت

مایت مژه، علل، علائم و راه حل

دمودکس مایت مژه

مایت ها از خانواده کنه ها هستند؛ اما بسیار کوچکتر. آنها با چشم غیر مسلح قابل مشاهده نیستند و همین هم آنها را ناخوشایند تر می کند. حتی فکر کردن در مورد مایت مژه می تواند ترسناک باشد. آیا واقعا مایت ها روی مژه های ما زندگی می کنند؟! بله، آنها از زمان پیدایش بشر، خانه خود را روی پوست ما بنا کرده اند. اما خوشبختانه با وجود اینکه ما آنها را نمی بینیم، برای مبارزه با این انگل های پوستی راه حل های مفیدی در دست داریم. در ادامه با آنجکس همراه باشید.

مژه ها از ظریف ترین قسمت های بدن ما هستند، با این حال مقاومت آن ها بیش از آن است که به نظر می رسد. آنها مانند یک جنگل مینیاتوری با ریشه های محکم عمل می کنند. با این حال، برخی از جوندگان و کرم ها می توانند ریشه های ضخیم ترین و مقاوم ترین درختان را جویده و از بین ببرند. آیا واقعا فکر می کنید مژه های ما در امان هستند؟

 مایت مژه در واقع یکی از آفات جنگل مینیاتوری مژه های ما محسوب می شود. مشکلات کوچکی که اگر کنترل نشوند، می توانند مشکلات بزرگی برای چشمان ما ایجاد کنند.

بلفاریت

مایت مژه چیست؟

دمودکس فولیکولاروم و دمودکس برویس که به مایت مژه معروف هستند، علاوه بر خط مژه، می توانند در سایر منافذ پوست هم زندگی کنند. اما به طور معمول قسمت های چرب پوست را بیشتر ترجیح می دهند. به همین دلیل است که آنها در صورت، اطراف چشم، سر، سینه و پشت بیشتر فعال هستند. با این وجود به نظر می رسد دمودکس فولیکولاروم نقش بیشتری را در ایجاد عارضه های چشمی دارد.

دمودکس ها به طور طبیعی در تعداد کم، روی پوست ما زندگی می کنند. افزایش تعداد آنها می تواند به عوارض مختلفی منجر شود از جمله: قرمزی، خارش اطراف چشم و خط مژه ها.افزایش تراکم دمودکس ها در این نواحی می تواند به بلفاریت منجر شود. بلفاریت نوعی التهاب فراگیر پلک هاست که به طور معمول عود کننده و مقاوم به درمان میباشد. و از همه بدتر، زمانیست که این شرایط ادامه یافته  و به بد فرمی مژه ها، ریزش آنها و مشکلات بینایی منجر شود؛ زمانی که جنگل مینیاتوری روی پلک های شما ویران شده است. جنگلی را تصور کنید که ریشه درختان آن سست شده و تغییر شکل پیدا کرده است.

مایت های مژه بسیار کوچکتر از آن هستند که با چشم غیر مسلح دیده شوند. آنها کمتر از ۰.۳ میلیمتر طول دارند و بدن سیگاری شکل آنها نیمه شفاف است. هر مایت بالغ دارای هشت پای کوچک است که اتصال او را به اجسام لوله ای شکل، مانند مژه ها آسان می کند.

آنها زیر سطح پوست و داخل فولیکول ها و غدد سباسه ای زندگی می کنند.  چون دمودکس ها شب ها به سطح پوست می آیند، بنابر این، صبح ها علائم مایت های مژه بیشتر تشدید می شود.

 

علائم مایت مژه

دمودکس مایت ها از سلول های مرده و مقداری چربی همراه آن تغذیه می کنند. به همین دلیل می توان گفت تعداد کم آنها شبیه یک سیستم پاک کننده طبیعی عمل کرده و برای بدن مفید هستند. اما در زمانی که تراکم آنها افزایش پیدا کند،عملکردشان تغییر کرده و می توانند آسیب رسان شوند.

علائم زیر اگرچه مختص به مایت های مژه نیستند، با این وجود می توانند نشان دهنده آلودگی به این انگل ها باشند:

  • قرمزی چشم و خط مژه
  • احساس وجود جسم خارجی در چشم
  •   تکه های ضخیم و فلسی پوست
  •  خارش چشم و اطراف آن    
  • چشمان خیس
  • سوزش چشم ها
  • تاری دید
  • تشدید علایم پوستی مانند درماتیت و بخصوص روزاسه

همانطور که گفته شد، این علائم در صورت عدم درمان، می توانند تشدید شده و به بلفاریت منجر شوند. به عبارت دیگر می توان گفت یکی از علائم -ونه تنها علامت-  مایت مژه،  بلفاریت است. در بلفاریت نیز علائم گفته شده در قسمت بالا وجود دارند، اما التهاب دو پلک به صورت همزمان و به شکل قرینه است. این عارضه ها مکررا عود کرده و درمان آن سخت است.

ریزش مژه ها، بدفرمی آنها، رویش مژه ها در خلاف جهت عادی، مشکلات بینایی، چشم ها خشک و انسداد مجاری غدد میبومین از دیگر علائم آلودگی به مایت، در بلند مدت است.

دمودکس چطور جنگل مینیاتوری مژه های ما را ویران می کند؟

دمودکس ها روش های مختلفی برای این کار دارند که در اینجا به برخی از آنها اشاره میکنیم:

آسیب فیزیکی به بافت ها

پنجه های کوچک مایت مژه، بی ضرر نیستند. فرض کنید در یک زمان چند صد پنجه کوچک روی پوست نازک پلک های شما کشیده می شود. حال به نظرتان، التهاب در این ناحیه یک واکنش غیر طبیعی است؟ من که فکر نمیکنم!

خراش های کوچک ایجاد شده توسط پنجه های مایت، می تواند علاوه بر التهاب، به هیپرپلازی اپیتلیال و سخت شدن بافت آن منجر شود که نتیجه نهایی آن ایجاد شوره های استوانه ای مانند در اطراف پایه مژه ها است.

علاوه بر این دمودکس ها با مصرف سلول های اپیتلیال فولیکول ها، مژه را سست کرده و زمینه را برای افتادن و یا رشد نامعمول مژه ها فراهم می کند.

ازمانیکه جمعیت دمودکس ها افزایش پیدا کند، تا 25 عدد از آنها می توانند خود را داخل یک فولیکول  جا می کنند. به این ترتیب طبیعی است که فضای فولیکول وسیعتر شده و مژه ها سست شوند.

علاوه بر همه اینها، ممکن است مایت های مژه در مجاری فولیکول ها یا غدد سباسه ای گیر کرده و با ایجاد انسداد این مجاری، سبب التهاب شوند. گیر کردن آنها در مجاری غدد چربی میبومین می

تواند باعث خشکی چشم، تاری دید و مشکلات بینایی شود.

دمودکس ها باکتری های مضر را حمل می کنند.

درمان بلفاریت

مایت های مژه، باکتری های مضری را روی سطح پوست و داخل بدن خود حمل می کنند.

باکتری های روی سطح دمودکس ها شامل Streptococci و Staphylococci هستند که آنتی

ژن های روی سطح آنها می تواند سبب ایجاد واکنش های التهابی و همچنین روزاسه شود. از طرف دیگر ارتباط نوعی باسیل به نام oleronius  ( یکی از باکتری های داخل بدن مایت ها ) با بلفاریت و روزاسه به خوبی شناخته شده است.

از همه مهمتر اینکه ، زمانی که دمودکس ها می میرند، باکتری های موجود در سطح  و داخل بدن آنها به طور فزاینده ای در سطح پوست افزایش پیدا کرده و آبشاری از التهاب را ایجاد می کنند که باعث علایم بالینی مختلفی می گردد.

 

واکنش های التهابی

به نظر می رسد دمودکس مایت ها پروتئین های التهابی را از خود ترشح می کنند که سیستم ایمنی را تحت تاثیر قرار داده و واکنش های التهابی را ایجاد میکند. از طرف دیگر ممکن است سیستم ایمنی، اسکلت خارجی آنها را به عنوان جسم خارجی تصور کرده و نسبت به آن واکنش نشان دهد. در هر حال سیستم ایمنی به هر وسیله ای که تحریک شود، نتیجه آن التهاب و واکنش های حساسیتی است.

آیا من هم مایت مژه دارم؟

البته! بسیاری از موجودات کره زمین میزبان این مایت ها هستند و انسان نیز از این قاعده مستثنی نیست. با افزایش سن، احتمال زیاد شدن تعداد مایت ها بیشتر است، اما این تعداد در بچه ها بسیار کمتر است.

اگر چه همه ما، کم یا زیاد میزبان دمودکس مایت ها هستیم، اما آنچه که مهم است تعداد آنها است. اگر می خواهید با روشی ساده و دقیق متوجه شوید که آیا مایت های شما تحت کنترل هستند می توانید از تست آنلاین ما استفاده کنید. 

تست آنلاین مانند تست های ساختگی وب سایت های زرد نیست. این تست بر اساس تحقیقات وسیع متخصصین و با دقت و توجه به علائم ایجاد شده و بسیاری از عادات زندگی که میتوانند عامل تشدید دمودکس ها باشند، طراحی و در اختیار شما قرار داده شده است. براین اساس این تست حتی از مشاهده میکروسکوپی نیز اعتبار بیشتری دارد. پس با خیال راحت آن را انجام دهید.

علاوه بر تست آنلاین، ممکن است پزشک شما هم نمونه ای از پوست شما را گرفته و برای مشاهده دقیق تر به آزمایشگاه بفرستد. جایی که با بررسی نمونه زیر میکروسکوپ، وجود و یا عدم وجود دمودکس ها مشخص می شود. علاوه بر این مشاهده شوره های استوانه ای در زیر میکروسکوپ می تواند نشانه آلودگی با دمودکس باشد. تخم ها و لاروهای تازه متولد شده نیز از همین نشانه ها هستند. 

آیا مایت های مژه واگیر دار هستند؟

بله همینطور است.  آنها می توانند با تماس مستقیم از یک شخص به شخص دیگر منتقل شوند. علاوه بر این استفاده مشترک از لوازم آرایشی و سایر لوازم شخصی نیز میتواند دمودکس ها را به دیگران منتقل کند. به همین دلیل است که متخصصین می گویند که اگر علایم مایت مژه را دارید، حوله و لوازمی که با چشم شما در تماس است را از دیگران جدا کنید. برای مثال استفاده از ریمل مشترک و یا سایر لوازم آرایشی مربوط به چشم می تواند آلودگی را انتقال دهد.

عوامل خطر مایت های مژه

تا زمانی که تعداد مایت های شما زیاد نباشد، متوجه وجود آنها نمی شوید. با این حال، برخی از عوامل خطر می تواند با مکانیسم های مختلف و گاه ناشناخته سبب رشد زیاد مایت های دمودکس شود. برخی از این عوامل عبارتند از: 

روزاسه: مطالعات نشان داده است که افراد مبتلا به روزاسه تراکم دمودکس بیشتری دارند.

نقص سیستم ایمنی بدن یا مصرف داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی: دفاع طبیعی مهمترین چیزی است که مایت ها را کنترل می کند. با تضعیف آن، دمودکس ها فرصت رشد بیش از حد را پیدا می کنند.

 اکستنشن مژه: تمیز کردن مژه ها کمی سخت است.زیرا اطراف آن توسط قسمت های برآمده مانند پیشانی، بینی و گونه ها احاطه شده است.این مسئله برای افرادی که به مژه مصنوعی علاقه مند هستند بسیار حیاتی است زیرا تمیز نکردن صحیح مژه های مصنوعی منجر به تجمع چربی و در نتیجه شیوع مایت می شود.

عوامل دیگر عبارتند از:

  •  درماتیت
  •   آکنه های التهابی
  • آلوپسی   
  • عفونت های پوستی

علاوه بر این، با افزایش سن، به طور معمول مایت های مژه بیشتر می شوند. 

پیشگیری و درمان مایت مژه

یکی از مهمترین نکات در پیشگیری از مایت مژه رعایت بهداشت شخصی است. سعی کنید مژه های خود را تمیز نگه دارید، بخصوص اگر مژه مصنوعی دارید. برای این کار روزی دوبار مژه های خود را با آب ولرم و یک شستشو کننده ملایم مانند شامپو بچه شستشو دهید. 

علاوه بر این از حوله و لوازم آرایش دیگران، مخصوصا لوازمی که با چشم تماس مستقیم دارند استفاده نکنید. چون مایت می تواند از طریق آنها بین افراد مختلف جابجا شود. 

با همه اینها، اگر پزشک شما تشخیص دهد که مشکل شما ناشی از رشد بیش از حد مایت های مژه است، داروهای موضعی تجویز می کند که دمودکس ها را در جای خود ثابت می کنند. این درمان ها با گیر انداختن مایت ها مانع از جابجایی آنها و در نتیجه جفت گیری و تخم گذاری مجدد آنها می شوند.  همچنین پزشک ممکن است قطره های اشک مصنوعی را برای بهبود خشکی چشم تجویز کند. 

محصولات آنجکس و مایت مژه

اگر از استفاده از دارو های شیمیایی خسته شده اید، محصولات آنجکس میتوانند به شما کمک کنند. این محصولات دارو نبوده و بر پایه ترکیبات طبیعی و گیاهی هستند که می تواند مایت ها مژه را از بین ببرد. محصولات ما دارای ترکیبات ضد مایت، ضد ویروس، ضد باکتری و ضد قارچ هستند که نه تنها دمودکس ها را از بین می برند، بلکه باکتری ها و قارچ های مضر داخل بدن آنها را نیز خنثی می کنند. روغن نارگیل، گلیسیرین و روغن درخت چای برخی از این ترکیبات هستند.

اکثر محصولات آنجکس برای استفاده در نقاط حساس بدن مانند  پلک ها مناسب هستند. با این وجود در مورد پوست های حساس و همچنین اطراف چشم توصیه می شود در چند هفته اول آنها را رقیق کنید.

محصولات آنجکس علاوه بر پلک، برای تمام نقاط بدن قابل استفاده بوده و شما می توانید برای مدت طولانی از آنها استفاده کنید.
برای اطلاع بیشتر درباره این محصولات از فروشگاه ما دیدن کنید. 

در نظر داشته باشید استفاده از محصولات آنجکس جایگزین تشخیص پزشک یا درمان های تجویز شده نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *