سلامت پوست و مو

قرمزی چشم و اطراف آن: دلایل، روش های درمان و ارتباط با دمودکس

قرمزی چشم

قرمزی چشم و اطراف آن ممکن است دلایل متعددی داشته باشد که برخی از آنها به سادگی برطرف می شوند و برخی دیگر نیاز به مداخله پزشکی دارند. در این مقاله، آنجکس سعی دارد به دلایل این عارضه، روش های برطرف کردن آن و در نهایت ارتباط دمودکس با آن بپردازد. 

دلایل قرمزی چشم و اطراف آن

بالا رفتن سن

اگرچه بالا رفتن سن سبب قرمز شدن چشم ها نمی شود، اما تاثیر زیادی روی رنگ پوست در اطراف چشم دارد. 

به طور طبیعی، روند افزایش سن سبب تغییر بافت و رنگ پوست می شود. از طرف دیگر به علت نازک شدن تدریجی پوستِ اطراف چشم ها، این ناحیه تغییر رنگ پیدا کرده  و گاهی ممکن است قرمز رنگ به نظر برسد. اگرچه این فرایند طبیعی است، اما می توانید با مراقبت های پوست از جمله کرم های ضد چروک، مزوتراپی و لیزر، تحت نظر متخصص این روند را آهسته تر کنید.

بلفاریت

بلفاریت نوعی التهاب مزمن پلک هاست که به طور همزمان هر دو پلک را درگیر می کند. این عارضه معمولا مقاوم به درمان بوده و مکررا عود می کند. علائم بلفاریت شامل موارد زیر هستند:

  • تورم پلک ها
  • سوزش چشم ها
  • پلک های چرب و چسبناک
  • چشمان خیس
  • قرمزی چشم ها
  • قرمزی اطراف چشم
  • احساس جسم خارجی در چشم

علت اصلی بلفاریت هنوز به طور کامل مشخص نشده است. با این وجود به نظر می رسد که برخی از عوامل با این عارضه در ارتباط هستند. انگل های دمودکس، درماتیت سبوره ای، عفونت ها،  اﺧﺘﻼل ﻋﻤﻠﻜﺮد ﻏﺪد ﻣﻴﺒﻮﻣﻴﻦ و آلرژی از جمله این عوامل هستند.

رهایی از بلفاریت و در نتیجه قرمزی چشم و اطراف آن، به روش های مختلف صورت می گیرد. آنتی بیوتیک ها، قطره های چشمی و کورتیکواستروئیدها برخی از این روش ها هستند. در عین حال اگر دلیل بلفاریت، مایت مژه یا دمودکس مایت باشد، از بین بردن مایت ها جزء جدا ناپذیری از این فرایند محسوب می شود. 

سلولیت (cellulitis)

سلولیت (cellulitis) نام علمی برای توصیف عفونت پوست و بافت نرم است. اگرچه این عارضه به طور معمول در پاها رخ می دهد، می تواند در نقاط دیگر بدن از جمله اطراف چشم نیز به وجود آید. باکتری های استافیلوکوک و استرپتوکوک که به طور معمول روی سطح بدن زندگی می کنند، ممکن است با خراش، زخم، جراحی و یا دلایل دیگری به زیر سطح پوست راه یافته و سبب عفونت شوند. یکی از نشانه های سلولیت این است که درد آن ناحیه با فشار دست شدت می یابد. سلولیت در ناحیه اطراف چشم می تواند بسیار جدی باشد و نیاز به مداخله سریع پزشکی دارد. این عارضه ممکن است به طور ثانویه چشم ها را هم درگیر کرده و سبب قرمزی چشم گردد.

علایم سلولیت شامل موارد زیر است:

  • قرمزی پوست
  • درد
  • التهاب
  • تب
  • گرمی پوست
  • تحریک پذیری پوست
  • سردرد

از آنجا که دلیل این عارضه، باکتری ها هستند، راهکار اصلی بر تجویز آنتی بیوتیک ها متمرکز است. مصرف آنتی بیوتیک خوراکی به مدت ۵ تا ۱۴ روز علاوه بر داروهای مسکن از جمله تجویز های رایج در سلولیت است.

قرمزی چشم و دمودکس

شالازیون

شالازیون یکی از عارضه های چشمی است که می تواند به قرمزی چشم و اطراف آن منجر شود. 

این عارضه به شکل توده کوچکی که در نزدیکی پایه مژه ها ظاهر می شود، قابل مشاهده است. در داخل پلک ها چندین غده کوچک به نام غدد میبومین وجود دارد که چربی ترشح می کنند. این چربی با اشک درهم می آمیزد، روی سطح چشم را می پوشاند و مانع از خشک شدن قرنیه می شود. 

عوامل مختلفی می توانند به بسته شدن مجاری این غدد منجر شوند. در این صورت، ترشحات در مجرا گیر کرده و آزاد نمی شود. در نتیجه توده ای قرمز رنگ در مسیر مجرا ایجاد می شود که ممکن است عفونت کرده و ملتهب شود. علاوه بر این، به دلیل اینکه چربی کمتری برای مخلوط شدن با اشک موجود است، فرآیند تبخیر اشک با سرعت بیشتری صورت پذیرفته و چشم  خشک می شود. 

علایم شالازیون شامل موارد زیر هستند:

  • توده قرمز رنگ در نزدیکی پلک
  • خشکی چشم
  • تاری دید
  • احساس جسم خارجی در چشم
  • قرمزی و التهاب چشم و اطراف آن
  • درد و التهاب
  • چشمان خیس

یکی از عوامل ابتلا به شالازیون، دمودکس مایت ها هستند. علاوه بر این، هر گونه اختلالی که منجر به مسدود شدن مجاری این غدد شود، می تواند به شالازیون منجر گردد. 

قرمزی اطراف چشم ناشی از شالازیون، به طور معمول با فروکش کردن توده ایجاد شده، به خودی خود از بین می رود. با این وجود استفاده از کمپرس آب گرم می تواند کمک کننده باشد. در صورت ایجاد عفونت ثانویه، ممکن است پزشک آنتی بیوتیک تجویز کرده و در موارد نادر، جراحی کوچکی برای برداشتن کیست انجام می شود.

روزاسه

روزاسه یکی از عارضه های شایع پوستی است که با قرمزی صورت –بخصوص در قسمت مرکزی صورت– مشخص می شود. اگرچه ممکن است نواحی گردن و سینه هم درگیر شوند، اما این عارضه در صورت شایع تر است. التهاب پوست، فلاشینگ، مویرگهای قابل رویت زیر پوست، و جوش های چرکی از دیگر علایم این عارضه هستند.

روزاسه در زنان میانسال و کسانی که پوست روشنی دارند بیشتر شایع است. با این وجود درگیری بینی که سبب بزرگ شدن و ضخیح شدن پوست آن می شود (رینوفیما) در مردان شایعتر از زنان است.

اگرچه روزاسه با آکنه متفاوت است، اما ممکن است با آکنه ولگاریس اشتباه شود. 

هنوز دلیل مشخصی برای روزاسه پیدا نشده است، با این وجود به نظر می رسد که دو عامل وراثت و عوامل محیطی هر دو در ایجاد این عارضه نقش دارند. 

علاوه بر این در سالهای اخیر، ارتباط مشخصی بین روزاسه و مایت های دمودکس یافت شده است.

روزاسه ممکن است باعث قرمزی و خشکی چشم و اطراف آن شود که به این حالت روزاسه چشمی می گویند.

تا کنون درمان قطعی برای روزاسه یافت نشده است. با این وجود، برطرف کردن مشکلات زمینه ای مانند جمعیت زیاد دمودکس مایت ها و رعایت نکات زیر در کنترل عوارض روزاسه موثر است:

  • اجتناب از نوشیدنی های داغ
  • اجتناب از هوای گرم و باد
  • عدم مصرف غذاهای پرادویه
  • حفظ آرامش و دوری از استرس

علاوه بر این محلول های شستشوی آنتی باکتریال،  کرم های موضعی، آنتی بیوتیک ها، لیزر، نور درمانی، درمان فوتودینامیک و ایزوترتینوئین نیز ممکن است توسط پزشک تجویز گردد.

زونا

زونا عارضه ای است که به وسیله ویروسی که باعث ایجاد بیماری آبله مرغان می گردد، یعنی varicella-zoster virus، ایجاد می شود. زونا همچنین با نام herpes-zoster هم شناخته می شود. 

ویروس آبله مرغان ممکن است سال ها در دستگاه عصبی پنهان شده و سپس به شکل زونا بروز یابد. مشخصه‌ی این نوع عفونت ویروسی، ضایعات پوستی (راش) قرمز رنگ روی پوست است که باعث سوزش و درد می‌شود. زونا معمولا یک طرف بدن را درگیر می کند. این عارضه در شکم، سینه، گردن و صورت شایع تر است. 

زونا معمولا از لکه های کوچکی شروع شده و به تاول ها و ضایعات پوستی دردناک منتهی می شود. درد و سوزش در محل ضایعات از علائم زونا است. 

برخی از افراد علاوه بر درد و سوزش، علایم زیر راهم تجربه می کنند:

  • تب و لرز
  • سردرد
  • خستگی
  • سستی در عضلات

اگرچه زونا واگیردار نیست، اما اگر شما به آبله مرغان مبتلا نشده اید، ممکن است ویروس به بدن شما وارد شود. شما نمی‌توانید از کسی که زونا دارد بیماری زونا بگیرید، اما ممکن است مبتلا به آبله‌ مرغان شوید.

زونا ممکن است چشم و اطراف آن را نیز درگیر کرده و سبب قرمزی و التهاب در این نواحی شود. 

زونا به طور معمول بعد از چند هفته خود به خود بهبود می یابد. با این حال برخی از تجویز های رایج عبارت اند از:

  • استراحت
  • کمپرس آب سرد
  • پماد کالامین دی
  • مسکن
  • کورتیکواستروئید
  • داروی ضد ویروس
  • قطره های چشمی آنتی بیوتیک

گل مژه

گل مژه هم مانند شالازیون و بلفاریت می تواند به قرمزی چشم و اطراف آن منجر شود. با این وجود گل مژه، بیشتر منشا باکتریایی داشته و از عفونت فولیکول های مژه های حاصل می شود. درحالیکه شالازیون از بسته شدن مجاری غدد میبومین منشاء می گیرد. شالازیون از لبه پلک فاصله داشته و به شکل معمول درد ندارد (مگر در صورت عفونت ثانویه). درحالیکه گل مژه درست در لبه پلک ایجاد شده و با درد همراه است. هم گل مژه و هم شالازیون به طور معمول خود بخود بهبود می یابند. با این وجود برای تسریع بهبود استفاده از کمپرس آب گرم، دوبار در روز، توصیه میشود. ممکن است پزشک قطره ها و پماد های آنتی بیوتیک نیز تجویز کند.

گل مژه نیز مانند شالازیون و بلفاریت، ممکن است با دمودکس مایت در ارتباط باشد که در ادامه رابطه آنها را بررسی می کنیم.

آیا دمودکس در قرمزی چشم و اطراف آن نقش دارد؟

همیشه اینطور نیست؛ اما برخی از شرایطی که به قرمزی چشم و اطراف آن منجر می شوند، ممکن است به وسیله دمودکس ها ایجاد و یا تشدید شوند. اگرچه در بالا اشاراتی به این مورد شد، در این بخش از مقاله با جزئیات بیشتری این موضوع را بررسی می کنیم:

دمودکس مایت چیست؟

دمودکس مایت ها، هیره های میکروسکوپی هستند که به طور معمول روی پوست انسان زندگی می کنند. اگرچه آنها ساکنان طبیعی پوست انسان محسوب می شوند، اما معمولا سیستم ایمنی آنها را کنترل کرده و تعداد آنها را زیر پنج عدد در هر سانتی متر مربع حفظ می کند.

با این وجود برخی از عوامل، مانند ضعف سیستم ایمنی می تواند منجر به تکثیر بیش از حد دمودکس ها شود. وقتی جمعیت  دمودکس ها بیش از حد زیاد شود، می توانند عوارض مختلف پوستی را تشدید کرده و یا حتی ایجاد کنند.

دمودکس ها می توانند در تمام قسمت های پوست زندگی کنند، اما حضور آنها در ناحیه صورت شایع تراست. آنها می توانند در تعداد زیاد، با مکانیزم های متعددی سبب قرمزی چشم و اطراف آن شوند.

روزاسه

دمودکس و قرمزی چشم ناشی از بلفاریت، گل مژه و شالازیون

مطالعات وسیع، ارتباط چشمگیری را بین دمودکس و سه عارضه فوق نشان داده اند. به معنای دیگر، اگر جمعیت این مایت ها بیش از حد باشد، می توان دمودکس ها را یکی از عوامل ایجاد و یا تشدید قرمزی ایجاد شده در این عارضه ها دانست.

اگرچه دمودکس ها میکروسکوپی هستند، اما به اندازه ای درشت هستند که بتوانند مجرای فولیکول ها، غدد سباسه و غدد میبومین را مسدود کنند. این انسداد فیزیکی با جلوگیری از خروج ترشحات، سبب تورم در این سه قسمت شده و به برجستگی های قابل مشاهده در گل مژه و شالازیون می انجامد. از طرف دیگر باکتری های گیر افتاده در فضای مرطوب و پر از منابع غذایی، شروع به رشد کرده و برجستگی ایجاد شده در شالازیون را عفونی می کنند. آنها همچنین در شکل گیری تورم ناشی از بلفاریت و گل مژه نقش موثری دارند. 

علاوه بر همه اینها، خود دمودکس مایت ها محتوی مواد سمی از جمله باکتری های بیماری زایی هستند که پس از مرگ آنها، در محیط پخش شده و اوضاع را بدتر می کند. پس تعداد بیشتر دمودکس، به معنای باکتری ها و مواد مضر بیشتر و در نتیجه علایم شدید تر است. 

در انتها، دمودکس مایت ها مواد التهاب زایی را ترشح می کنند که نه تنها به شکل موضعی سبب التهاب می شود، بلکه با تحریک سیستم ایمنی ، آن را وادار به پاسخ کرده و آبشاری از واکنش های التهابی را شروع می کند.

همانطور که مشاهده کردید دمودکس ها ممکن است مسئول بسیاری از عارضه های چشمی، و قرمزی و تورم ناشی از آنها باشند. 

پس اگر به طور مکرر دچار بلفاریت، شالازیون و گل مژه می شوید، وقت آن شده که نیم نگاهی به این موجودات موذی بیاندازید. 

تست دمودکس

اگر مطمئن نیستید که آنها مسئول قرمزی چشم های شما و پوست اطراف آن باشند، باید جمعیت آنها را تخمین بزنید. برای این کار می توانید از تست آنلاین ما استفاده کنید.  این تست به دلایل متعددی نسبت به تست میکروسکوپی ارجح است. 

به خاطر داشته باشید که اگر نتایج این تست نشان داد که جمعیت دمودکس های شما زیاد است، محصولات آنجکس به شما کمک می کنند تا این مشکل را برطرف کنید.

دمودکس مایت و روزاسه

مطالعات زیادی نشان داده اند که این مایت در افرادی که مبتلا به روزاسه هستند رایج تر است. با این حال مشخص نیست که جمعیت زیاد مایت ها سبب ایجاد روزاسه است و یا روزاسه سبب زیاد شدن جمعیت آنها می شود. به هر حال کنترل جمعیت مایت ها، با بهبود قابل ملاحظه علایم روزاسه همراه بوده است. 

مکانیزمی که دمودکس ها را با روزاسه مرتبط می کند، به طور عمده شامل درگیر کردن سیستم ایمنی است. علاوه بر آن، باکتری های داخل بدن دمودکس مایت ها در این فرآیند موثر هستند. به نظر می رسد دمودکس مایت ها در آغاز واکنش های التهابی سیستم ایمنی، که منجر به علایم روزاسه می شوند نقش دارند. 

خبر خوب برای مبتلایان به روزاسه این است که محصولات آنجکس می تواند نقش موثری در کنترل علایم روزاسه داشته باشد. محصولات آنجکس مایت های دمودکس را از بین می برد و در نتیجه واکنش های التهابی را محدود می کند. از طرف دیگر،محصولات ما به همراه یک پروتکل منحصر به فرد ارائه می شود که با اصلاح شیوه زندگی، به کنترل علایم روزاسه کمک می کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *