دمودکس مایت

روش تمیز کردن اکستنشن مژه برای جلوگیری از ابتلا به کنه های مژه (دمودکس مایت)

اکستنشن مژه و دمودکس مایت

اگر از طرفداران مژه مصنوعی هستید، حتما می دانید تمیز کردن صحیح آنها چقدر ضروری است. برای حفظ مژه های مصنوعی برای مدت طولانی و محافظت از خود در برابر مایت های مژه،که به عنوان کنه های دمودکس شناخته می شوند، لازم است مژه های خود را تمیز نگه دارید. فراتر از آن، تمیز کردن اکستنشن ها یک فرآیند ظریف است. اگر به اندازه کافی محتاط نباشید، ممکن است مژه های زیبای خود  را از دست بدهید.

اکستنشن مژه ظاهری جذاب به شما می دهد و آرایش روزانه شما را بسیار زیباتر می کند. اگرچه برخی افراد فکر می کنند این مژه ها باعث ایجاد مایت مژه می شوند، اما دلیل اصلی رشد دمودکس مایت در اطراف مژه های مصنوعی عدم رعایت بهداشت است و نه خود مژه ها.

اکستنشن ها به راحتی تمیز می شوند. فقط باید کمی وقت بگذارید و دستورالعملی را که ما ارائه می دهیم دنبال کنید. اگر بهداشت خود را نادیده بگیرید و دچار مایت مژه شوید، ممکن است نتوانید برای مدت طولانی از مژه مصنوعی استفاده کنید. دمودکس ها همچنین می توانند سایر قسمت های پوست شما را آلوده کرده و مشکلات زیادی ایجاد کنند.  زیرا آنها می توانند روی پوست بخزند!

درباره کنه های مژه (دمودکس مایت)

آنها موجوداتی شبیه مایت های گرد و غبار هستند، با این تفاوت که تقریباً همه افراد بالغ تعدادی از آنها را روی پوست صورت و بدن خود دارند. چه اکستنشن مژه استفاده کنند و چه نکنند. دمودکس مایت ها بسیار کوچک هستند (0.1 0.3 میلی متر) و در داخل فولیکول های مو و مژه که 2.3 میلی متر طول دارد زندگی می کنند. ضخامت آنها نیز بسیار کمتر از ضخامت یک فولیکول است. بنابراین واضح است که هر فولیکول مو می تواند میزبان تعداد زیادی از آنها باشد. مطالعات نشان می دهند که گاهی 25 عدد مایت مژه در یک فولیکول جا می شوند!

دمودکس مایت ها از سلول های مرده، چربی و کثیفی تغذیه می کنند. هر چه غذای آنها بیشتر باشد، با سرعت بیشتری تکثیر شده و فولیکول ها را پر می کنند. پس عجیب نیست که رعایت نکردن بهداشت مژه مصنوعی می تواند به افزایش انفجاری جمعیت آنها بیانجامد. زیاد شدن مایت بر روی پلک ها با علائم زیر همراه است: 

آنها موجوداتی شبیه مایت های گرد و غبار هستند، با این تفاوت که تقریباً همه افراد بالغ تعدادی از آنها را روی پوست صورت و بدن خود دارند. چه اکستنشن مژه استفاده کنند و چه نکنند. دمودکس مایت ها بسیار کوچک هستند (0.1 0.3 میلی متر) و در داخل فولیکول های مو و مژه که 2.3 میلی متر طول دارد زندگی می کنند. ضخامت آنها نیز بسیار کمتر از ضخامت یک فولیکول است. بنابراین واضح است که هر فولیکول مو می تواند میزبان تعداد زیادی از آنها باشد. مطالعات نشان می دهند که گاهی 25 عدد مایت مژه در یک فولیکول جا می شوند!

دمودکس مایت ها از سلول های مرده، چربی و کثیفی تغذیه می کنند. هر چه غذای آنها بیشتر باشد، با سرعت بیشتری تکثیر شده و فولیکول ها را پر می کنند. پس عجیب نیست که رعایت نکردن بهداشت مژه مصنوعی می تواند به افزایش انفجاری جمعیت آنها بیانجامد. زیاد شدن مایت بر روی پلک ها با علائم زیر همراه است: 

علائم خفیف مایت مژه:

 خارش ملایم، قرمزی و التهاب در پایه مژه ها و احساس ناراحتی ملایم در چشم

علائم شدید مایت مژه:

بلفاریت مقاوم به درمان، خارش شدید، اشک ریزش، پلک های چرب و چسبناک، اختلال در بینایی، احساس جسم خارجی در چشم و التهاب پلک ها

پیامد های جمعیت زیاد دمودکس مایت ها به مژه ختم نمی شود. آنها با هشت پای کوچک خود روی پوست می خزند. پس می توانند پلک ها را ترک کرده و به سایر قسمتهای پوست بروند.  برخی از عارضه های پوستی که با دمودکس مایت ها در ارتباط هستند شامل موارد زیر هستند:

  • روزاسه و قرمزی پوست
  • آکنه و جوش
  • پوست خشن و کدر
  • ریزش مو و نازکی مو
  • خارش و احساس خزش زیر پوست
  • درماتیت سبوره ای و اگزما

البته لازم است بگوییم، انگل های دمودکس همیشه عامل ایجاد کننده این عارضه ها نیستند، بلکه می توانند آنها را بروز دهند و یا تشدید کنند. با این وجود در مواردی مثل روزاسه و بلفاریت، آنها یک عامل مستقل محسوب می شوند.  مطالعات نشان می دهند دمودکس ها می توانند علائم روزاسه را تقلید کنند و سبب بلفاریت شوند. 

روش تمیز کردن اکستنشن مژه برای جلوگیری از ابتلا به کنه های مژه (دمودکس مایت)

مرحله 1: اکستنشن خود را بشویید

1. یک پاک کننده ملایم پیدا کنید:

پاک کننده ای که انتخاب می کنید باید فاقد روغن و الکل باشد. این دو ماده می توانند چسب روی اکستنشن شما را بشکنند، زمان ماندگاری مژه ها را کوتاه کنند و باعث شل شدن و از بین رفتن اکستنشن های زیبای شما شوند.

از سوی دیگر، روغن ها و مواد مغذی موجود در اکثر کلینسر های موجود در بازار می توانند کنه های دمودکس را تقویت کنند. به عبارت دیگر، وقتی صحبت از بین بردن و جلوگیری از ابتلا به دمودکس مایت می شود، راه حل فقط تمیز کردن مژه ها نیست. شما باید از ترکیباتی که آنها را تغذیه می کنند اجتناب کنید.

در مورد استفاده شامپو بچه، این شامپو ها می تواند چربی، آلودگی و باکتری ها را از بین ببرد. با این حال، ممکن است حاوی چیزهایی مانند عطر، رنگ های مصنوعی و روغن باشد. با گذشت زمان و استفاده طولانی مدت، آنها می توانند چسب را شل کنند. در این صورت شما مجبور می شوید قبل از زمان تعیین شده برای ترمیم مژه های خود به آرایشگاه مراجعه کنید. از این گذشته، شامپو بچه  و تقریباً تمام پاک کننده های معمولی، آسیبی به انگل های دمودکس نمی رسانند و نمی توانند آنها را از بین ببرند. 

برای اطلاعات بیشتر درباره رابطه دمودکس و شامپو بچه به این مقاله مراجعه کنید.

شما می توانید برای تمیز کردن اکستنشن ها و جلوگیری از رشد انگل های دمودکس شوینده تخصصی ضد دمودکس DDC استفاده کنید. اگر نگران آلودگی مژه های خود به کنه دمودکس هستید، به DDC  اعتماد کنید.

ویژگی های DDC :
  • انگل های دمودکس را تغذیه نمی کند.
  • یک پاک کننده ملایم، بر پایه ترکیبات گیاهی، ضد التهاب و بدون عوارض جانبی
  • عاری از مواد مضر مانند SLS ، SLES، پارابن و سیلیکون
  • فرموله شده بر اساس آخرین استانداردهای اروپایی
  • قابل استفاده در قسمت های دیگر پوست علاوه بر پلک ها
  • فرمول هوشمند، ترکیبی از فناوری و علم، که به شما کمک می کند از انگل های دمودکس پیشی بگیرید.

مژه های خود را بشویید

 مژه های خود را با آب ولرم خیس کنید و با مقداری کمی از شوینده ماساژ دهید. باید این کار را از بالا به پایین و برعکس انجام دهد. از ماساژ مژه ها به صورت افقی اجتناب کنید چون می تواند به اکستنشن آسیب بزند. در انتها مژه های خود را آب بکشید. آبکشی را با آب خنک به اتمام برسانید. آب سرد مانع از رشد و تکثیر دمودکس ها می شود. در حالیکه گرما به آنها کمک می کند که سریعتر تکثیر شوند. از استفاده از پنبه و گوش پاک کن برای تمیز کردن اکستنشن بپرهیزید. الیاف آنها بین مژه های گیر کرده و آنها را خراب می کند.

تعداد دفعات شستشوی اکستنشن به شرایط هر فرد وابسته است.  این کار بین 2 تا 3 بار در هفته تا دوبار در روز (برای پوست های بسیار چرب) توصیه می شود. به خاطر داشته باشید که دفعات شستشو به میزان کثیف شدن پوست شما وابسته است. اگر پوست خیلی چربی دارید و مرتبا در معرض آلاینده ها، لوازم آرایشی و چربی هستید، شستشو را دو بار در روز انجام دهید. در غیر این صورت هفته ای دو تا سه بار کافی است.

به خاطر داشته باشید که شستشوی بیش از حد اکستنشن برای کنترل مایت ها سودمند نیست. حتی ممکن است شرایط را بدتر کند. شستشوی زیاد، پوست را خشک و در برابر پاتوژن ها -از جمله مایت های مژه- آسیب پذیر می کند. این  موضوع در مورد پلک ها -که پوست حساس و نازکی دارند- اهمیت بیشتری دارد. بنابراین به میزان لازم از کلینسر استفاده کنید و نه بیشتر. 

خشک کردن مژه ها

برای خشک کردن مژه ها از حوله های پارچه ای استفاده نکنید. این کار به موهای اکستنشن آسیب وارد می کند. از طرف دیگر انگل های دمودکس به خوبی داخل تار و پود حوله ها رشد می کنند و با تماس بعدی مجدا به پلک ها یا سایر قسمت های پوست شما منتقل می شوند. 

برای گرفتن آب مژه ها کافی است کمی صبر کنید و یا با استفاده از دستمال کاغذی و یا حوله یکبار مصرف به آهستگی آنها را لمس کنید. 

اکستنشن را به حال خود رها نکنید تا خشک شوند. آنها نسبت به مژه های طبیعی شما متراکم تر هستند. رطوبت در آنها باقی می ماند و سبب رشد انگل های دمودکس می شود. برای خشک کرده مژه های مصنوعی از باد سرد سشوار استفاده کنید. سشوار را زیاد به صورت خود نزدیک نکنید و تنها چند ثانیه بر روی هر پلک نگه دارید. 

اکستنشن را شانه کنید

با استفاده از یک برس ریمل تمیز و خشک، قسمت انتهایی مژ ها را به آرامی شانه کنید. این کار کمک می کند تا تارهای مژه مصنوعی از هم جدا شوند و گرد و غبار و کثیفی بین آنها گیر نکند.

 تمیز بودن برس مژه اهمیت زیادی دارد. برس کثیف، چرب و آلوده می تواند مواد مغذی مورد نیاز انگل های دمودکس را فراهم کند.  برس مژه های خود را مرتبا تمیز کنید و آن را خشک نگه دارید. 

سایر بایدها و نبایدهای مراقبت از اکستنشن مژه 

خوشبختانه اکثر اقداماتی که برای نگهداری بلند مدت از مژه ها لازم است، با آنچه از ابتلا به دمودکس ها پیشگیری می کند یکی است. پس با به کار گیری روش های زیر می توانید هم از مژه های خود نگهداری کنید و هم از شر دمودکس ها در امان بمانید.

اجتناب از مصرف مواد روغنی روی پلک ها

روغن می تواند چسب اکستنشن را به سرعت بشکند و اکستنشن را از پلک شما جدا کند. این روغن می توان منابع مختلفی داشته باشد:

  • لوازم آرایش روغنی
  • کرم، پاک کننده، تونر و هرگونه محصول حاوی روغن 
  • روغن های تقویت کننده مژه مثل روغن بادام، زیتون و جوانه گندم
  • پوست بیش از حد چرب
  • چربی و آلاینده های محیطی
  • لوازم آرایش ضد آب

از طرف دیگر، غذای اصلی انگل های دمودکس چربی است. آنها در جاهای چرب جمع می شوند، تخم گذاری می کنند و به سرعت تکثیر می شوند. مصرف مواد روغنی روی پلک ها، آنچه آنها می خواهند را در اختیارشان قرار می دهد و به رشد سریع آنها کمک می کند.

مژه ها را نمالید و نکشید

هر چقدر وسوسه برانگیز به نظر برسد، شما باید در برابر تمایل خود به مالیدن چشم ها و یا دستکاری مژه ها مقاومت کنید. اگر بیش از حد با مژه های خود بازی کنید، آن ها را زودتر از زمان معمول از دست می دهید و مجبور می شوید برای ترمیم آنها هزینه پرداخت کنید. علاوه بر این، مالیدن چشم ها سبب می شود موهای اکستنشن به هم بریزد و ظاهر زیبای خود را از دست بدهد. از طرف دیگر انگل های دمودکس از طریق لمس مستقیم منتقل می شوند. شما با مالیدن چشم هایتان، ممکن است پلک هایتان را به این انگل آلوده کنید. یا انگل های این ناحیه را به قسمت های دیگر منتقل کنید. 

کمتر آرایش کنید 

فایده اکستنشن مژه این است که به شما مژ هایی پر، بلند و مشکی می دهد. بنابراین لازم نیست مثل قبل از ریمل  و سایر لوازم آرایشی استفاده کنید. از طرف دیگر مواد آرایشی حتی اگر بدون روغن هم باشند، باز هم می توانند مواد غذایی مورد نیاز انگل های دمودکس را فراهم کنند. ویتامین ها، مینرال ها، اسید های آمینه و سایر مواد مغذی که معمولا در لوازم آرایشی و محصولات مراقبت از پوست یافت می شوند، به مصرف این انگل ها می رسند و جمعیت آنها را زیاد می کنند.

از محیط های مرطوب دوری کنید

اگر مرتبا به استخر می روید و یا در محیط های مرطوب فعالیت می کنید، احتمالا مژه های خود را زودتر از زمان معمول از دست خواهید داد. علاوه بر این، رطوبت محیط مناسبی را برای رشد انگل های دمودکس فراهم می کنند و ممکن است شما را به آنها مبتلا کند.

علائم ابتلا به مایت مژه:

  • پلک های متورم
  • سوزش یا خارش چشم، به ویژه در هنگام صبح
  • چشم های ورم کرده
  • چشم های قرمز و تحریک شده
  • اشک ریزش
  • تاری دید یا کاهش بینایی
  • از دست دادن مژه ها
  • عفونت چشم

این ها برخی از علائم ابتلا به مایت مژه هستند. اگر دچار این علائم شدید و با تمیز کردن اکستنشن برطرف نشدند، ممکن است به مایت مژه مبتلا شده باشید. 

خبر بد اینکه باید برای چندین ماه از اکستنشن مژه خداحافظی کنید و خبر خوب اینکه مایت های مژه قابل بهبودی هستند.

چطور درباره ابتلا به دمودکس مایت مطمئن شویم؟

بعد از جدا کردن اکستنشن ها به روش صحیح، از یک یا ترکیبی از روش های زیر برای تشخیص دمودکس ها استفاده کنید. 

  1. با یک ذره بین به پایه مژه های خود در مقابل آینه بنگرید. اگر در انتهای آنها شوره های استوانه ای شکلی می بینید، به احتمال قوی دمودکس دارید. انگل های دمودکس با پنجه های ریز خود پوست حساس اطراف مژه ها را خراش می دهند. سلول های پوست در محل این زخم های کوچک رشد می کند، هایپر کراتینه می شود و شوره های استوانه ای را شکل می دهد.
  1. راه دوم مراجعه به یک چشم پزشک آشنا به دمودکس هاست. احتمالا متخصص یک یا چند عدد از مژه های شما را از ریشه بیرون می کشد و زیر میکروسکوپ نگاه می کند. انگل های دمودکس معمولا با صورت به سمت پایین و دم بالا به به ریشه مژه ها می چسبند.
  1. از تست آنلاین تشخیص دمودکس استفاده کنید. برخلاف آنچه در وهله اول به نظر می رسد، این تست دقت و صحت بالایی دارد. تست آنلاین پنج دقیقه ای، با توجه به علائم شما و فرصت هایی که برای رشد دمودکس مایت ها فراهم کرده اید، جمعیت آنها را تخمین می زند و در انتها راه حل مناسبی را به شما پیشنهاد می دهد.

چطور انگل های دمودکس را بر روی مژه ها از بین بین ببریم؟

تا زمانی که به این انگل ها مبتلا نشده باشید، مقابله با آنها آسانتر است. اما وقتی دچار دمودیکوزیس شدید، باید اقدامات جدی تری را در بیش بگیرید. اگر چه اکستنشن های خود را برداشته اید، اما لازم است همان اقدامات بهداشتی را که برای حفظ مژه ها انجام می دادید در پیش بگیرد. این کار با محدود کردن شرایط مطلوب برای رشد دمودکس ها به کنترل عوارض ناشی از آنها کمک می کند:

  • لوازم آرایشی را کنار بگذارید. این شامل انواع بدون روغن هم می شود.
  • از مصرف هرگونه لوسیون و محصولات مراقبت از پوست بر روی پلک های خود اجتناب کنید.
  • برای چند ماه حتی از کرم دور چشم هم استفاده نکنید.
  • از روغن های موثر در رشد مژه بپرهیزید.
  • پلک های خود را خشک نگه دارید.
  • هرگاه پوست شما کثیف شد از شامپو DDC -که به طور اختصاصی برای مبارزه با دمودکس ها فرموله شده است- استفاده کنید.
  • پس از هر بار شستشوی صورت، پلک های خود را با آب سرد آبکشی کنید.
  • برای خشک کردن چشمان خود از دستمال کاغذی یا حوله یکبار مصرف استفاده کنید.
  • از دست زدن به چشم ها و مالش آنها جدا خودداری کنید.

اگرچه اقدامات فوق به از بین بردن دمودکس ها کمک می کند، اما کافی نیست. شما نیاز به یک راهکار علمی و تکنولوژی جدید برای از بین بردن آنها دارید. برای این کار به PDT و SDT اعتماد کنید. 

ویژگی های  PDT و SDT

  • محصولات منحصر به فرد ساخت استرالیا از برند آنجکس
  • آخرین تکنولوژی ضد دمودکس
  • ملایم با پوست پلک، خشن در برابر دمودکس ها
  • فرموله شده بر پایه ترکیبات طبیعی و گیاهی
  • این محصولات هم بر روی پوست و هم بر روی سطوح با دمودکس مایت ها مقابله می کند. 
  • در همه قسمت های بدن قابل استفاده است.
  • فاقد سدیم لوریل اتر سولفات، سدیم لوریل سولفات، پارابن، سیلیکون و گلوتن
  • حاوی ترکیبات ضد مایت، ضد ویروس و ضد باکتری

چرا روغن درخت چای نه؟

روغن درخت چای اگرچه انگل های دمودکس را از بین می برد، اما برای استفاده طولانی مدت روی پلک ملایم نیست. این روغن سبب خشک شدن، تحریک پذیری و آسیب به پوست حساس پلک می شود. پروسه از بین بردن انگل های دمودکس حداقل سه ماه به طول می انجامد. استفاده از روغن درخت چای برای این مدت طولانی، با آسیب به پوست پلک، می تواند مشکلات فراوانی را برای شما ایجاد کند. حتی انواع رقیق شده آن نیز برای استفاده طولانی مدت مناسب نیستند. 

روش به کارگیری محصولات آنجکس بر روی مژه ها

برای عادت دادن پوست خود به این محصولات و جلوگیری از عوارض ناخواسته احتمالی بهتر است در هفته های اول تریتمنت محصولات را به میزان مساوی با آب مخلوط کنید.

  • هر شب مقدار کمی از آنها را مستقیما روی پلک خود اسپری کنید.
  • آبکشی نکنید.
  • این کار را به مدت 3 تا 4 ماه ادامه دهید.

 اگر نشانه های آلودگی به دمودکس را در سایر قسمت های پوست خود دیدید، می توانید همین محصولات را به همین نحو به کار گیرید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.