بلفاریت قدامی و بلفاریت خلفی

بلفاریت التهاب شایع در لبه های پلک ها و فولیکول های مژه است. این بیماری شایع، دو فرم اصلی به نام ” بلفاریت قدامی ” و ” بلفاریت خلفی ” دارد، که مایت های دمودکس در به وجود آمدن این مشکل نقش به سزایی دارند. این بیماری اغلب طولانی مدت است ولی خوشبختانه نمی تواند به طور دائمی به بینایی آسیب بزند.

blepharitis-ungex | آنجکس | دمودکس | مایت | بلفاریت

التهاب حاصل از بلفاریت

امکان دارد التهاب در خود پلک ها، مژه ها، غدد چربی میبومین (غددی که ترشحات آن ها، حرکت پلک را آسان می کند) و ملتحمه چشم (روی سفیدی چشم) نیز دیده شود.

علائم بلفاریت

صرف نظر از نوع آن، علائم این مشکل عبارتند از: خارش، سوزش، اشک ریزش، احساس جسم خارجی، پوسته پوسته شدن (روی مژه‌ها و در گوشه چشم و یا روی پلک)، خشکی و قرمزی لبه‌های پلک.

بلفاریت قدامی

مایت های دمودکس ( دمودکس فولیکولاروم ) و ضایعات آنها سبب بسته شدن فولیکول های ریشه مژه ها می شود که ممکن است با ضایعات پوستی مثل بلفاریت همراه شود. محصولات گیاهی و ضد دمودکس آنجکس میتواند برای درمان این نوع بلفاریت موثر باشد.

نوع دیگری از این دمودکس بنام دمودکس برویس وجود دارد که در غدد چربی پوست و لبه های پلک یافت می شود. که ممکن است عاملی در بروز علائم بلفاریت باشند .

blepharitis-eye | آنجکس | دمودکس | مایت | بلفاریت

گرچه وجود این مایت های کوچک در هر فردی شایع است ، محققین بر این عقیده اند بعضی افراد به علت آلرژی های غیر معمول یا واکنش های سیستم ایمنی التهاب زا دچار “بلفاریت دمودکس” می شوند .

دمودکس‌ ها از طریق سه مکانیسم در ایجاد آن نقش دارند:

آسیب مستقیم:

مایت‌های دمودکس به ویژه دمودکس فولیکولاروم از سلول‌های اپیتلیال فولیکول مو تغذیه می‌کنند و باعث تخریب فولیکول و ایجاد مژه‌های بدفرم می‌شوند.

همچنین خراش‌های کوچکی که توسط حرکت دمودکس‌ها به وجود می‌آید منجر به ایجاد شوره استوانه‌ای می‌شود.

از طرف دیگر دمودکس برویس می‌تواند به صورت مکانیکی غدد میبومیا را مسدود کند و سبب کاهش لیپید اشک و ایجاد واکنش گرانولوماتوزی شود.

حامل باکتری:

مایت‌های دمودکس با حمل باکتری‌های استرپتوکوکوس و استافیلوکوکوس بر روی سطح خود در ایجاد گل مژه نقش دارند.

واکنش ازدیاد حساسیت :

پروتئین‌های درون دمودکس مایت سبب تحریک پاسخ‌های التهابی میزبان می‌شوند و در ایجاد التهاب پلک نقش دارند.

این مشکل به انگل های دمودکس و تراکم آنها مربوط است .

Blefarite-causas | آنجکس | دمودکس | مایت | بلفاریت

بلفاریت خلفی

بلفاريت خلفي عمدتا غيرعفوني است و در نتيجه تغيير در ترکيب ترشحات غدد ميبومين مي باشد.

افزايش اسيدهاي چرب آزاد، واکس چرب و بعضي از ليپيدهای تغيير يافته منجر به ناپايداري لايه اشک و افزايش تبخير اشک و در نتيجه افزايش غلظت مواد محلول و اسمولاريته اشک مي شوند.

دو بیماری پوستی شایعی که سبب بلفاریت خلفی می شوند عبارتند از:

  • آکنه روزاسه
  • شوره سر

که دمودکس مایت ها در به وجود آمدن و تشدید این عارضه نقش مهمی دارند.

عوامل ایجاد کننده بلفاریت:

در ادامه به برخی از عواملی که ممکن است بلفاریت را ایجاد کنند اشاره شده است:

1) انگل های دمودکس

2) درماتیت سبوره یا رزاسه ( لازم به ذکر است انگل های دمودکس در تشدید و بروز این عوارض هم نقش به سزایی دارند.)

3) شوره سر: افرادی که شوره سر دارند به احتمال بیشتری دچار بلفاریت میشوند. کنترل شوره سر میتواند به کاهش علائم کمک کند و انگل های دمودکس نقش موثری در ایجاد و تشدید شوره سر دارند.

4) واکنش التهابی به باکتری هایی که به طور طبیعی روی پلک ها زندگی میکنند.

خوشبختانه با تکنولوژی مایت سولوشن آنجکس این مشکل به طور کامل حل شده است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *